طراحي گرافيك با وظيفه‌ي حساسي كه در زمينه‌ي ارتباطات دارد، نقشي كليدي در بستر جهاني شدن ايفا مي‌كند. در اين ميان ترس از پيدايش يك زبان بصري يگانه و از ميان برداشته شدن فرهنگ‌هاي تصويري مختل از جمله عناويني است كه در طراحان حساسيت ويژه‌اي ايجاد كرده است و گروه‌هاي مختلفي از طراحان در مقابل آن مواضع مشخصي دارند؛ يكي از اين گروه‌ها، گروه ”طراحان مخالف يك‌سان‌سازي فرهنگي“ با علامت اختصاري DAM است كه موضع‌گيري خود را در كنفرانس تكنولوژي و جهاني شدن در 25 فوريه‌ي 2001 مشخص نمودند. بيانيه‌ي اين گروه كه در پي مي‌آيد، نمونه‌اي از موضع‌گيري هنرمندان در زمينه‌ي جهاني شدن است. 

طراحي گرافيك مانند فيلتري است كه امروزه، از مسير آن ارتباطات گسترش مي‌يابد. بنابراين طراحان گرافيك به عنوان دروازه‌بانان اطلاعات، موقعيت ويژه‌اي دارند. انتخاب نحوه‌ي ارتباط و اين‌كه چه و چگونه باشد و براي چه كساني صورت پذيرد، تصميم‌هاي سرنوشت‌سازي هستند كه بر تمدن ما تاثيري جدي مي‌گذارند.
”طراحان مخالف يك‌سان‌سازي فرهنگي“ (DAM) فراخواني عمومي است و با فرياد از طراحان مي‌خواهد تا در به كارگيري مهارت‌هاي نيرومند ارتباطي، مسووليت‌پذير باشند و در مورد تاثيرات آن بينديشند.
نشان ما آچار است زيرا يك ابزار است؛ ابزاري كه ذات آن نه خوب است و نه بد. ابزاري كه مي‌تواند براي ساختن يا اوراق كردن استفاده شود. ما به عنوان عوامل ارتباط، انتخابي يكسان داريم؛ ما مي‌توانيم اين سلاحمان (ارتباط)  را به شركت‌هاي فرامليتي جهاني كه انگيزه‌ي آنها صرفا سود و قدرت است كرايه دهيم يا مي‌توانيم عامل تغيير باشيم و صداي جامعه‌ي خود را به گوش جهانيان برسانيم.
ما از طراحان دعوت مي‌كنيم با مشخص كردن موضع خود و پيوستن به ”طراحان مخالف يك‌سان‌سازي فرهنگي“ به اين اصول وفادار باشند؛
1. خود را وقف حمايت از فرهنگ منحصر به فرد جامعه‌اي مي‌كنيم كه محل كار و زندگي ماست.
2. هرگونه طراحي جهت پيش‌برد اهداف هر شركت جهاني تك‌فرهنگي را رد مي‌كنيم.